X
تبلیغات
زیتون دوستی

زیتون دوستی

صفحه ی نخست | آرشيو | پست الکترونیک | خروجی وبلاگ

اشعاری از شاعران درباره دوستی

 «آی آغاز دوست داشتن است// گرچه پایان راه ناپیداست// من به پایان دگر نیندیشم// که همین دوست داشتن زیباست»
           فروغ فرخزاد

«آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است// با دوستان مروت، با دشمنان مدارا»
           حافظ

«از بس که مهر دوست به دل جا گرفته است// جایی برای کینهٔ دشمن نمانده است»
           اظهری کرمانی

«از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن// از دوستان جانی مشکل توان بریدن»
           حافظ

«از محبت، نار نوری می‌شود// وز محبت، دیو حوری می‌شود»

           مولوی

«از هرچه بگذری، سخن دوست خوش‌تر است// از یار ناز خوش‌تر و از من نیازها»

           ادیب پیشاوری

«اگرچند، بدخواه‌کشتن نکوست// از آن کشتن آن به که گرددت دوست»

           اسدی طوسی

«این دغل دوستان که می‌بینی// مگسانند دور شیرینی»

           سعدی

«بود آینه دوست را مرد دوست// نماید بدو هرچه زشت و نکوست»
           اسدی طوسی

«پای در زنجیر، پیش دوستان// به، که با بیگانگان در بوستان»
           سعدی

 «تندی مکن که رشته صدسال دوستی// درجای بگسلد چو شود تند، آدمی// همواره نرم باش که شیر درنده را// زیر قلاده برد توان، با ملایمی»

           محمدتقی بهار

«جهان از بد و نیک آبستن است// برون دوست است و درون دشمن است»

           اسدی طوسی

«خصـم دانا كه دشمن جان است// بهتر از دوستی كه نادان است»
           مکتبی

 

«درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد»

           حافظ

«درضمیر ما نمی‌گنجد به غیر دوست کس// هر دو عالم دشمن ما باد و ما را دوست بس»

           اوحدی

«دریغ و درد که تا این زمان ندانستم// که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق»

           حافظ

«دنیا خوش است و مال عزیز است و تن شریف// لیکن رفیق بر همه چیزی مقدم است»

           سعدی

«دو دوست قدر شناسند حق صحبت را// که مدتی ببریدند و باز پیوستند»

           سعدی

«دوست آن دانم که گیرد دست دوست// در پریشان حالی و درماندگی»

           سعدی

«دوست آنست کو معایب دوست// همچو آیینه روبرو گوید// نه که چون شانه با هزار زبان// در قفا رفته مو به ‌مو گوید»

           نشانی دهلوی

«دوستان را به گاه سود و زیان// بتوان دید و آزمود توان»

           سنایی

«دوست را کس به یک بلا نفروخت// بهر کیکی گلیم نتوان سوخت»

           سنایی

«دوستی با پیل‌بانان یا مکن// یا بنا کن خانه‌ای درخورد پیل»
           سعدی

«دوستی با مردم دانا نکوست// دشمـن دانا به‌از نادان دوست»

           نظامی

«زخم دندان دشمنی بتر است// که نماید به چشم مردم، دوست»

           سعدی

«زدشمنان چه‌غم ای‌دل، چو دوست با تو بود// زمانه گو، همه آفاق با تو دشمن کن»

           اهلی شیرازی

«زنده بی‌دوست در وطنی// مثل مرده است در کفنی»

           سعدی


«سر و زر و جانم فدای آن محبوب// که حق صحبت و مهر و وفا نگهدارد»

           حافظ

«کسـی کو فروتن‌تر او رادتر// دل دوستانش از او شادتر»

           فردوسی

«گر بمیری و دشمنان بخورند// به که محتاج دوستان باشی»

           سعدی

«مرا به علت بی‌گانگی زخویش مران// که دوستان وفادار بهتر از خویش‌اند»

           سعدی

«نگه کن که دانای ایـران چه گفت// بدان‌گه کـه بگشاد راز از نهفـت// که دشمن که دانا بود به ‌ز دوست// ابا دشمن و دوست، دانش نکوست»
           فردوسی

«وگر بر رفیقان نباشی شفیق// به‌فرسنگ بگریزد از تو رفیق// که مرد ارچه بر ساحلست ای‌ رفیق// نیاساید و دوستانش غریق»          

           سعدی

«هرکه بی‌باکی کند در راه دوست// رهزن مردان شد و نامرد اوست»

           مولوی

«هم آن چیز کانت نیاید پسند// تن دوست و دشمن بدان درمبند»
           فردوسی

 
نوشته شده توسط مریم عزیزی در یکشنبه یکم آبان 1390 ساعت 23:23 | لینک ثابت |